خاصيت قرآن - كتاب آسمانى - اين است.
 قرآن مثل كتاب معمولى نيست كه آدم يك بار بخواند، خيلى خوب، خوانديم و ياد گرفتيم، بعد ببنديم بگذاريم سر جايش؛

 نه، اين مثل آب آشاميدنى است، حيات‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بخش است، هميشه مورد نياز است، تأثير آن تدريجى است، در طول زمان است، نهايت ندارد، هدايت او آخر ندارد.

 هرچه شما از قرآن فرا بگيريد، باز يك باب ديگرى هست كه گشوده بشود؛ گره ديگرى هست كه باز بشود؛
 مجهول ديگرى هست كه معلوم بشود؛ قرآن اينجورى است. لذا بايد دائم قرآن را خواند.

بيانات در جمع قاريان قرآن در روز اول ماه رمضان‏ سال88



نوشته شده توسط قلم | ۱۷ مرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۲۱:۰۳ | آرشيو نظرات (4) | ادامه مطلب

استفتاي روز سه شنبه 27مداد89:
 
خواهشمند است در خصوص «التزام به ولايت فقيه» توضيح دهيد؛
 به عبارت ديگر چگونه بايد عمل نماييم تا بدانيم كه به جانشين بر حق آقا امام زمان (عج) اعتقاد و التزام كامل داريم؟
جواب: ولايت فقيه به معناى حاكميت مجتهد جامع‌الشرايط در عصر غيبت است و شعبه‌اى است از ولايت ائمه اطهار (عليهم السلام) كه همان ولايت رسول الله (صلى الله عليه وآله) مى‌‌باشد و همين كه از دستورات حكومتى ولى امر مسلمين اطاعت كنيد نشانگر التزام كامل به آن است.
 
 
در اين ارتباط حتما ببينيد:


نوشته شده توسط قلم | ۶ مرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۰۰:۴۲ | آرشيو نظرات (7) | ادامه مطلب

بسم الله الرحمن الرحيم
 
 ما ذره اي از اين كره زمين كه آنهم ذره بسيار ناچيزي از كهكشان و آنهم ذره بسيار ناچيزي از ... است يعني هيچ هيچ.
 در اين عظمت آسمانها و زمين، انسان موجود بسيار ناچيز است. در  اين دنيا، اينگونه است؛ در عالم ديگر هم هيچ معلوم نيست به او  توجهي شود؛ ذره بسيار بي مقدار است.
 دنياي مورچه ها دقيق است و براي خود نظم و برنامه اي دقيق دارند و... آنها فكر مي كنند هر چه هست، دنياي آنهاست و خارج از آن خبري نيست؛ به مانند ما انسانها كه فقط خودمان و دنياي خودمان را مي بينيم.
 همه اين كره زمين به اندازه لقمه اي آتش بيش نيست؛ تمام زمين با انسانهايش در مقابل آنچه كه هست، بسيار بي ارزشند، مگر افرادي كه نجات مييابند.
پيامبراكرم (ص) كه بهترين فرد و انسان كامل، عالم است مي فرمايد كه خدايا نتوانستم ترا درست عبادت كنم و
.


 از تذكرات آيت الله شجاعي 1367
 
 


نوشته شده توسط قلم | ۲۹ تير ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۵۸:۵۵ | آرشيو نظرات (4) | ادامه مطلب

بسم الله الرحمن الرحيم
در قرآن يك نكته بسيار اساسى هست - بد نيست من اين را به شما جوانان عزيز بگويم - و آن توجّه دادن به تقواست.
 وقتى كه افراد مى‏خواهند پيش خودشان تصويرى از تقوا درست كنند، به ذهنشان نماز و روزه و عبادت و ذكر و دعا مى‏آيد.
 ممكن است همه اينها در تقوا باشد، اما هيچكدام از آنها معناى تقوا نيست.
 تقوا، يعنى مراقب خود بودن. تقوا، يعنى يك انسان بداند كه چه كار مى‏كند و هر حركت خودش را با اراده و فكر و تصميم انتخاب كند؛
 
مثل انسانى كه سوار بر يك اسب رهوار نشسته، دهانه اسب در دستش است و مى‏داند كجا مى‏خواهد برود. تقوا، اين است.
آدمى كه تقوا ندارد، حركات و تصميمها و آينده‏اش در اختيار خودش نيست.
 

jane janan

 


نوشته شده توسط قلم | ۲۹ تير ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۱۱:۱۲ | آرشيو نظرات (0) | ادامه مطلب

[ ۱ ]

تمام حقوق متعلق به pelakfa ميباشد

بزرگ ترین مرجع قالب وبلاگ طراحی سایت سیستم مدیریت آگهی